Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana

Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana otwarto 29 stycznia 1913 roku premierą „Irydiona” Zygmunta Krasińskiego. Scena powstała dzięki staraniom pomysłodawcy i późniejszego wieloletniego dyrektora Arnolda Szyfmana. W krótkim czasie Teatr zyskał rangę pierwszej sceny w Polsce. Stało się to za sprawą głośnych inscenizacji klasyki polskiej, nowatorskiej organizacji pracy teatru, a także zespołu złożonego z najznakomitszych aktorów, reżyserów i scenografów.
Scena ta zawsze przyciągała twórców najwyższej próby, ludzi utalentowanych i artystycznie niezależnych. Z Teatrem Polskim wciągu 100 lat jego istnienia związani byli m.in.: Leon Schiller, Kazimierz Dejmek, Stefan Jaracz, Wincenty Drabik, Karol Frycz, Teresa Roszkowska, Krzysztof Pankiewicz, Mieczysława Ćwiklińska, Nina Andrycz, Elżbieta Barszczewska, Ryszarda Hanin, Anna Seniuk, Juliusz Osterwa, Ludwik Solski, Aleksander Zelwerowicz, Władysław Hańcza, Tadeusz Łomnicki, Jan Englert, Andrzej Łapicki… Tam miały miejsce szeroko komentowane premiery Moliera, Szekspira, Wyspiańskiego, Fredry, Iredyńskiego, Hłaski, tam grano Shawa wcześniej niż na niejednej scenie europejskiej. Teatr Polski wybrał w latach osiemdziesiątych Sławomir Mrożek na miejsce prapremier swoich sztuk.
Od stycznia 2011 roku dyrektorem Naczelnym Teatru Polskiego jest ANDRZEJ SEWERYN. Dyrekcję artystyczną sprawuje JAROSŁAW GAJEWSKI, dyrektorem ds. administracyjno-ekonomicznych jest MAREK SZYJKO. Tworząc aktualną linię repertuarową Teatru dyrekcja stawia na ambitną klasykę w opracowaniu najlepszych światowej sławy reżyserów, m.in.: Jacquesa Lassalle’a („Szkoła żon”), Ivana Alexandre’a („Cyd”), Dana Jemmetta („Wieczór Trzech Króli”). Równie ważne są wystawienia polskiego repertuaru: „Mazepa” Słowackiego w reż. Piotra Tomaszuka, „Parady” Potockiego w reż. Edwarda Wojtaszka czy „Polacy” na podstawie tekstów Wyszyńskiego i Gombrowicza w reż. Gabriela Gietzky’ego. Szczególną cechą planów artystycznych Teatru są kontakty i współpraca z artystami zza wschodniej granicy: Lembitem Petersonem („Zwiastowanie”), Nikołajem Chalezinem i Natalią Kaladą („Czas kobiet”) oraz tematyka społeczna Wschodu podejmowana choćby w spektaklu „Niepokorni.ru” w reż. Michała Sieczkowskiego.

W Teatrze odbywają się ponadto stałe cykle: Salony poezji, Listy w Polskim, Teatr Polski Dzieciom, Goście Teatru Polskiego oraz przeglądy i festiwale teatralne. Premierom towarzyszą Fora dyskusyjne i spotkania z zaproszonymi gośćmi. Budynek Dużej Sceny wraz z garderobami i zapleczem przechodzi etapami gruntowne remonty, pozwalające na zachowanie pięknego, stuletniego wnętrza teatru.