„Wesele” w Teatrze Polskim (premiera)

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego jest jednym z najważniejszych dwudziestowiecznych polskich utworów dramatycznych. Dowodem emocji jakie nieustannie wzbudza jest fakt, że od 1901 roku inscenizowano je już blisko 200 razy – w teatrach dramatycznych, Teatrze Telewizji, Teatrze Polskiego Radia.

W Teatrze Polskim w Warszawie wystawiono „Wesele” czterokrotnie – sięgali po nie znakomici reżyserzy: Aleksander Węgierko w latach dwudziestych, Jerzy Rakowiecki w 1961 roku i dwukrotnie Kazimierz Dejmek w roku 1984 i 1991. Dla uczczenia 102 rocznicy powstania Teatru Polskiego, ten polski arcydramat reżyseruje Krzysztof Jasiński.

Każda kolejna inscenizacja „Wesela” wywołuje dyskusje o tym kiedy, jak i czy w ogóle wystawiać dramat Wyspiańskiego. Nie mamy wątpliwości, że wystawiać należy i warto. Nie dla honoru domu, ale z potrzeby ożywiania najznakomitszych tekstów polskiej kultury, nie dla tradycji, ale ku pożytkom współczesnych widzów. Zadanie to karkołomne i z upływem czasu coraz trudniejsze, ale warte ryzyka, bo między realnością a poezją tego dramatu toczy się nieustająca dyskusja o nas samych.

Fałszuje się dziś Wyspiańskiego – tak, jak fałszowało się i fałszuje romantyków, udusić się usiłuje go kadzidłami, sprawia się nad jego grobem tryumf masek. Kto rozumie Wyspiańskiego – ten wie, że cała jego twórczość jest bolesnym dopracowywaniem się narodowej duszy. 
– Stanisław Brzozowski –