Spektakl „Noe” / Walny-Teatr

Walny-Teatr powstał w roku 1999 (mimo, że od 1995 funkcjonował pod innymi nazwami m.in Wielki Teatrzyk Świata i Teatr Bezradny) z inicjatywy Adama Walnego, absolwenta wydziału Reżyserii Teatru Lalek Akademii Teatralnej w Warszawie, stypendysty Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Teatr w swych pracach penetruje różne tradycje teatru lalki, maski i przedmiotu w warunkach studyjnych, estradowych i ulicznych. Używa lalki również poza sceną: w edukacji, terapii i sztuce performance. Adam Walny jest twórcą takich widowisk jak Kuglarz i Śmierć, Motyl, Genesis, Kamieniarz, Misterium Narodzenia, Dziadek, Hamlet, Don Kichote, Opus Hamlet, Szekspir – made in Poland czy Przygody Kropli Wody z którymi uczestniczy w najważniejszych festiwalach sztuki lalkarskiej w Polsce i za granicą. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród. Adam Walny jest autorem podręcznika do teatru lalek Teatr Przedmiotu (SDK 2007) oraz założycielem Instytutu Sztuki Lalkarskie i Teatru Przedmiotu w Ryglicach.

Adam Walny podczas festiwalu Królewskie Arkady Sztuki zaprezentuje plenerowe widowisko w oryginalnej technice figur-instrumentów, grających na żywo i jako figury i jako instrumenty pt. „NOE”. Scenariusz – Adam Walny na podstawie Księgi Rodzaju. Muzyka – Jan Wyszkowski.

Spektakl opowiada historię dyrygenta Noego, który ma poprowadzić koncert według partytury „Potop” – niestety orkiestra przerażona treścią partytury ucieka, dyrygent zmuszony jest sam ten koncert poprowadzić wchodząc w interakcje i z figurami i instrumentami zarazem, które to instrumenty opowiadają o grających na nich muzykach. Powracając co pewien czas do partytury Noe trafia na fragment: wejdź do arki wraz z żoną, wprowadź tam po parze samca i samicę z każdego gatunku ptactwa, bydła i zwierząt pełzających…Noe podejmując dialog z publicznością, będąc człowiekiem nieco szalonym w publiczności widzi zwierzęta…zaprasza niektóre osoby do współtworzenia koncertu – do podróży przez wzburzone wody, zaczyna się wspólny koncert. Dźwięki zbierane przez DJ współtworzą koncert…koncert kończy się. Twórczość ocala. Publiczność wraca na miejsca…Noe płynie dalej, mimo lamentów żony.