Otwarcie wystawy „Utrata równowagi”

Ta wystawa może przyprawiać o zawrót głowy. Artyści wychodzą poza to, co ustalone i poszukują innych stanów świadomości. Wciągają publiczność do konfrontacji z jej własnymi przekonaniami.

Wystawa grupowa „Utrata równowagi” powstała w wyniku projektu artystyczno-badawczego Dizziness – A Resource, realizowanego od 2014 roku przez Ruth Anderwald i Leonharda Gronda w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, we współpracy z Instytutem Psychologii Uniwersytetu w Grazu. Stany rozchwiania stają się tu punktem wyjścia do poszukiwań z pogranicza filozofii, kulturoznawstwa, medycyny, badań nad kreatywnością i innowacjami.

Na wystawie będzie można zobaczyć prace trzydziestu trzech artystów z całego świata, powstałe w drugiej połowie XX i w XXI wieku. Dzieła te przyprawiają widzów o tytułową utratę równowagi. Z rozmysłem stosowane są strategie artystyczne zmuszające publiczność do konfrontacji z jej własnymi przekonaniami, kierunkami myślenia i intencjami. Artyści prowokują do kwestionowania ustalonych zasad czy zachodzących w świecie zmian. Wychodzą poza to, co już ustalone, poza ogólnie przyjęte ramy myślenia.

Wytrącenie z równowagi jest zaledwie punktem wyjścia dla tego, co dzieje się na wystawie. Zawrót głowy jako utrata kontroli i stabilności jest analizowany zarówno pod względem psychologicznym, jak i fizycznym. Film Philippe’a Parreno „Nie ma już rzeczywistości” stanowi wprowadzenie w stan kryzysu. Publiczność może doświadczyć zaburzenia postrzegania, może zetknąć się z psychicznym rozchwianiem. Społeczny zamęt, w jaki wprowadzają niektóre tradycyjne rytuały, pokaże film Camerona Jamiego Kranky Klaus. Brak pewności i utrata kontroli, często towarzyszące aktowi tworzenia, będzie można zobaczyć w filmie „Fractal Crisis” [Kryzys fraktalowy] szwedzkich artystów Viktora Landströma i Sebastiana Wahlforssa. W radykalny sposób w niepewności pogrąży nas instalacja Ann Veroniki Janssens. A samozniszczenie jako sposób na osiągnięcie stanu świętości zaproponuje widzom Michael Landy. Ćwiczenia z funkcjonowania w niepewnym świecie podejmowane przez Bruce’a Naumana są jedną z odpowiedzi na stan kryzysu. Jest on wyzwaniem, a twórcza reakcja może prowadzić do odzyskania równowagi. Kompas zaufania Ólafura Elíassona pomoże odzyskać orientację w zdestabilizowanym otoczeniu. Przynajmniej na jakiś czas.

Artyści
Bas Jan Ader, Marc Adrian, Ruth Anderwald i Leonhard Grond, Norbert Delman, Teboho Edkins, Ólafur Elíasson, Robert Filliou, Oliver Hangl, Cameron Jamie, Ann Veronica Janssens, Anna Jermolaewa, Joachim Koester, Viktor Landström i Sebastian Wahlforss, Michael Landy, Henri Michaux, Jonathan Monk i Ariel Schlesinger, Laurel Nakadate, Bruce Nauman, Trevor Paglen, Philippe Parreno, Helga Philipp, Józef Robakowski, Oliver Ressler i Dario Azzellini, Ben Russell, Esther Stocker, Superflex, Catherine Yass, Antoinette Zwirchmayr