Odzyskana. Fotoreportaż z Warszawy 1918‒1939

Dom Spotkań z Historią prezentuje wystawę „Odzyskana. Fotoreportaż z Warszawy 1918–1939”. To fotograficzna opowieść o mieście, spacer po ulicach i zaułkach przedwojennej Warszawy, bliskie spotkanie z jej mieszkańcami. Kuratorki wystawy – Anna Brzezińska i Katarzyna Madoń-Mitzner – chciały przede wszystkim pokazać, jak stolica II RP zmieniała się i rozwijała się w ciągu zaledwie 20 lat pomiędzy dwiema wojnami oraz czym na co dzień i od święta żyła warszawska ulica. Ekspozycja powstała z okazji warszawskich obchodów 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości

Katarzyna Madoń-Mitzner: Pewne tematy są wciąż aktualne, jedne obrazy wywołują nostalgię, inne śmieszą czy zaskakują swoją egzotyką. Jeszcze inne poruszają, burzą stereotypowy, wyidealizowany obraz stolicy II RP. Bohaterem zbiorowym tej wystawy są mieszkańcy Warszawy. Chcemy pokazać, jak w gruncie rzeczy nieodległa jest tamta epoka.

Dzięki autorskiemu wyborowi przedwojennej fotografii prasowej, kuratorki przywołują obrazy z życia ówczesnej stolicy. Wystawa składa się z ekspozycji w galerii DSH oraz części plenerowej na skwerze ks. Jana Twardowskiego. Łącznie będzie można zobaczyć ponad trzysta zdjęć autorstwa fotoreporterów agencji „Światowid” działającej w ramach koncernu „Ilustrowanego Kuriera Codziennego”. Pokażemy fotografie m.in. Henryka Poddębskiego, Narcyza Witczak-Witaczyńskiego, Leona Jarumskiego, Jana Binka, które znajdują się w zbiorach Narodowego Archiwum Cyfrowego – głównego partnera ekspozycji.

Anna Brzezińska: Fotografowie w latach 20. i 30. ubiegłego wieku byli prekursorami fotografii reportażowej w Polsce. Coraz częściej używali aparatów małoobrazkowych, jak Leica i jej świetnych, ostro rysujących obiektywów. Niewielkich rozmiarów, lekki sprzęt fotograficzny pozwalał na sprawne przemieszczanie się i zbliżenie do fotografowanego obiektu. Dzięki ich pasji i profesjonalizmowi możemy zobaczyć dziś fantastyczny, reporterski dokument.

Fotoreporterzy uwiecznili różne aspekty życia miasta i najważniejsze z rozgrywających się w nim wydarzeń. Zobaczymy różne dzielnice i ulice, nie tylko reprezentacyjnego Śródmieścia, ale także Powiśla, Czerniakowa czy dzielnicy północnej, zamieszkanej głównie przez ludność żydowską. W tym czasie Warszawa zmagała się z problemami społecznymi – biedą, bezdomnością, bezrobociem – także te trudne tematy pokazane są na wystawie. Z drugiej strony był to czas dynamicznej modernizacji miasta i rozwoju stołeczności. Tuż przed wojną powstało wiele znaczących budowli, takich jak gmach Prudentialu, Sądy na Lesznie, tor wyścigów konnych na Służewcu czy Dworzec Główny, który spłonął w wiosną 1939 roku, jeszcze przed oficjalnym otwarciem.

Wystawę opartą na fotografii prasowej uzupełnia mała galeria fotografii artystycznej z tego okresu. Piękne zdjęcia Jana Bułhaka, Zofii Chomętowskiej, Czesława Olszewskiego, Anatola Węcławskiego, Romana Vishniaca, Altera Kacyznego to zupełnie inne spojrzenie na miasto. Odnajdziemy tu modny wówczas piktorializm, a także fascynację modernistycznymi bryłami, światłem i nastrojem.

Panoramicznej opowieści fotograficznej towarzyszy porządkująca fakty narracja – oś czasu przygotowana przez varsavianistę Jerzego Majewskiego, ilustrowana także zdjęciami prasowymi z IKC.

Wernisaż wystawy odbędzie się 10 października 2018 o godz. 18:00 w Domu Spotkań z Historią.

 

Wystawę będzie dostępna do 13 stycznia 2019 w obu galeriach Domu Spotkań z Historią i w plenerze – na skwerze ks. Jana Twardowskiego.

Wystawa z okazji 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.