Klątwa | Wyspiański. NIKT MNIE NIE ZNA

Po co robić „Klątwę” po „Klątwie”?

Czy „Klątwa” po „Klątwie” powinna być „Klątwą” o tej „Klątwie” czy o tamtej „Klątwie”? 

Zapraszamy Państwa na wieczór w teatrze, w trakcie którego postaramy się sprawdzić, czy można robić teatr po „Klątwie”, a w szczególności – „Klątwę” po „Klątwie”. Nie możemy obiecać wiele, bo wiele może się nie spełnić, ale zrobimy wszystko, żeby nie dokonywać nieuzasadnionych eksperymentów ani nie przełamywać zwyczajowego podziału ról, ani nie odchodzić nazbyt daleko od literatury. Mimo że mowa będzie o klątwie i będziemy posługiwać się słowami „Klątwy”, będziemy się starać, żeby nie zapanowały jakieś złowrogie nastroje, niesmaczne żarty i żeby nie wdarły się złośliwości. Zaczniemy klasycznie, skończymy klasycznie, może dowiemy się, co takiego może kryć się w Klątwie, o co to całe zamieszanie, po co było to rozdmuchiwać, w końcu było tak spokojnie, a niczego i tak nie da się zmienić, a już na pewno nie w teatrze.

Tekst i reżyseria: Agnieszka Jakimiak
Dramaturgia: Agata Adamiecka
Współpraca choreograficzna: Agnieszka Kryst
Występują: Karolina Adamczyk, Aleksandra Matlingiewicz, Justyna Wasilewska

Po pokazie zapraszamy na dyskusję z udziałem twórczyń i badaczek – Katarzyny Czeczot i Ewy Majewskiej.

WSTĘP WOLNY