Jestem Helena_Agata Meyer-Lüters, Agnieszka Bednarz

konept i reżyseria:
Agata Meyer-Lüters
choreografia:
Agnieszka Bednarz, Agata Meyer-Lüters
Wykonawcy:
Agnieszka Bednarz, Agata Meyer-Lüters

Celem spektaklu jest przeprowadzenie widza przez doświadczenie śmierci i następującej po niej pustki. Jej akceptacja prowadzi do odczuwania obecności osoby, która odeszła. Ta obecność może być intensywniejsza niż za życia. „Jestem Helena” prowadzi do refleksji nad własnym stosunkiem do materii i odkryciem jej piękna w przemijalności.

Spektakl „Jestem Helena” jest formą solowego duetu. Tancerki są sobą, namacalnymi ciałami, ale jednocześnie spełniają dla siebie wzajemnie i dla widza formę reprezentacji duszy, świadomej
obecności, wypełniającej każdego wiecznej energii. Zaciera się granica między ich indywidualnym istnieniem i stają się jednocześnie podwójną realizacją jedności psychofizycznej.
Inspiracją do stworzenia spektaklu było dla nich osobiste doświadczanie śmierci, odchodzenia wraz z bliską osobą, cząstki ich samych. Spektakl prowadzi widza przez poczucie pustki i wynikającego z niej cierpienia. Konfrontuje go z wypieranymi obrazami człowieka chorego, odchodzącego, zmarłego oraz przez milczenie i bezruch, który towarzyszy zbliżającej się śmierci.
Kontakt z kruchością istnienia materii wprowadza nas w rozedrganie – wyjątkową obecność, która sprawia, że żyjemy przez chwilę w pełni, bo zdajemy sobie sprawę z nieuniknionego końca. Akceptacja tego poczucia jest trudna. Tancerki walczą ze sobą, ale jest to walka
wewnętrzna, która nie może się odzwierciedlić w dotyku. Spektakl
opowiada także o próbie wyparcia natury – nieuniknionego rozpadu, ale również wyparcia świadomości, duszy, przodków, którzy ciągle wracają w naszych myślach, snach, niespełnionych pragnieniach. Duet prowadzi do spotkania się materii z duszą na oczach widza. Czy to jest moment oświecenia, pełnej jedności? A może jest
to właśnie moment śmierci? Być może na to pytanie w pełni znajdzie się odpowiedzieć tylko wtedy?