Ghost Dance

Ghost Dance
Taniec ducha był rytuałem, będącym wyrazem głębokiego kryzysu cywilizacyjnego Indian w Ameryce Północnej pod koniec XIX wieku, gdy cywilizacja zachodnia zdominowała życie Indian. Zakazany taniec wykonywano w nadziei na Wielką Przemianę, która miała być końcem obecnego świata. W beznadziei czasów tańczono wierząc, że los się odmieni. Taniec został skutecznie zabroniony, co wiązało się z haniebną eksterminacją ludności i wymarciem kolejnej kolebki cywilizacji. Był to jeden z wielu krzyków rozpaczy wobec rozprzestrzeniającej się fali okrucieństwa kapitalizmu. Spektakl jest symbolicznym przywołaniem rytuału w obronie wymierających wartości. Jest to nasz akt nadziei w czasach, gdy kolejny obrót koła historii wydaje się nie do zatrzymania. Każde pokolenie wymaga poświęceń i sztandarów wartości, które biją w rewolucyjnych sercach naiwnych idealistów. Od wielu lat rewolucja w umysłach jest strażnicą i manifestem wartości w obronie mniejszości.Wpisujemy się w mniejszość, która swój głos musi podnieść w obronie samych siebie. „Ghost dance” jest działaniem muzyczno-teatralnym. Spektakl inspirowany twórczością własną oraz Allena Ginsberga, Patti Smith, twórczością ludową wymierających cywilizacji i manifestami antykapitalistycznymi.

Teatr Brama, założony przez Daniela Jacewicza, istnieje od 1996 roku, początkowo jako koło teatralne, później teatr przy domu kultury, tworząc dziś znany w Polsce, niezależny teatr alternatywny. Teatr działa w Goleniowie, gdzie zrealizowanych zostało wiele spektakli i projektów artystycznych. Przez wiele lat funkcjonowania Bramy udało się stworzyć w mieście tętniące życiem środowisko teatralne. Brama skupia dużą ilość niespokojnych i twórczych młodych ludzi, którzy swoją odmiennością nie mogą wpisać się do końca w ramy archetypów małego miasteczka.

Motywację działań Teatru Brama stanowi chęć zrewolucjonizowania relacji między artystami a widownią. Spektakl postrzegany jest jako okazja do spotkania i płaszczyzna dialogu społecznego, nie zaś jako jednostronny monolog artystyczny. Zespół Teatru jest zróżnicowaną pod wieloma względami grupą ludzi oddaną wspólnym artystycznym celom. Aktorzy poszukują żywych i głębokich emocji, odwołując się do teatralnych tradycji reagują także na rzeczywistość życia. Jako stowarzyszenie społeczno-edukacyjno-kulturalne Teatr wykorzystuje formalne i nieformalne metody edukacji, stwarzając społeczności lokalnej możliwość podnoszenia jakości życia i urozmaicania otaczającego ją świata przez obcowanie ze sztuką.