Bik Van der Pol. O wiele historii za dużo by zmieścić w tak małym pudełku

O wiele historii za dużo by zmieścić w tak małym pudełku to projekt wystawienniczo-performatywny przygotowany przez holenderski duet Bik Van derr Pol w oparciu o kolekcję i archiwa Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Tytuł nawiązuje do pracy Lawrenc’a Weinera, wykonanej na fasadzie budynku w latach 90. XX w.: O wiele rzeczy za dużo by zmieścić w tak małym pudełku, będącej niepisanym mottem instytucji.

Ekspozycja artefaktów i filmów zostanie połączona z performansem realizowanym na podstawie rozmów z artystami, kuratorami i ludźmi współtworzącymi historię instytucji. Scenariusz Bik Van der Pol opowiadany będzie w wyznaczone dni przez performerów, którzy wykorzystają też dzieła sztuki jako rekwizyty.
Fabuła opiera się na relacjach, plotkach, mitach, subiektywnych przeżyciach i niedopowiedzeniach, będących częścią szeptanej historii instytucji. Czasem jej świadków zawiodła pamięć, dlatego widzowie będą mogli w trakcie performansu modyfikować scenariusz zgodnie z tym, co pamiętają.

Bik Van der Pol zastanawiają się, na czym polega wspólnotowość archiwów i w jaki sposób możemy poszerzyć kolekcję sztuki o historie mówione. Ich projekt mierzy się z mitem założycielskim Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, instytucji stworzonej na początku lat 90. przez grupę entuzjastów, artystów oraz dyrektora Akademii Ruchu, Wojciecha Krukowskiego. Koncepcja programowa, w znaczącej mierze powstała w oparciu o metodologię pracy właśnie Akademii Ruchu, otwierała program na multidyscyplinarne działania na przecięciu teatru, sztuki, kina, książki i edukacji, programowo nie uciekając od krytycznego opisywania współczesności.

Tradycja performatywana, podobnie jak tradycja krytycznego myślenia, ma swoją kontynuację w obecnym programie instytucji.

Duet artystyczny Bik Van der Pol został powołany do życia przez Liesbeth Bik i Jos van der Pol w 1995 roku. Artyści mieszkają i pracują w Rotterdamie. Ich metoda twórcza polega na tworzeniu sytuacji sprzyjających spotkaniom. W swojej praktyce dążą do zrozumienia i opisania tego, w jaki sposób sztuka wytwarza sferę publiczną, przestrzeń spekulacji i wyobraźni.