Arton Review – Przegląd Filmów o Sztuce

Zapraszamy na pierwsze spotkanie filmowe w ramach Arton Review, z udziałem Agnieszki Lasoty, autorki filmu „Zdarzenie” inspirowanego twórczością Zdzisława Jurkiewicza.

„Ja się niczym nie trudzę, nie zlecam niczego, wykonania jakichś brył, po prostu stawiam teleskop, więc Jowisz poruszając się, sam rysuje ślad na kliszy.”
Te słowa Zdzisława Jurkiewicza to kwintesencja jego twórczości. Jurkiewicz mieszkał i tworzył we Wrocławiu, w jednopokojowym mieszkaniu przy ulicy Łaciarskiej, które zamienił w niezwykły gabinet osobliwości, pracownię i obserwatorium astronomiczne w jednym. Było to miejsce efemerycznych zdarzeń, których jedynym śladem jest dokumentacja fotograficzna. Swoją aktywność twórczą Jurkiewicz stopniowo redukował, otwierając się na procesy przyrody, zjawiska astronomiczne czy choćby zmiany pór dnia czy roku, a więc te wszystkie przejawy istnienia świata, które są dla nas dostępne, ale które nie zawsze potrafimy dostrzec.

W swoim filmie „Zdarzenie” Agnieszka Lasota odnosi się do tego właśnie aspektu twórczości Jurkiewicza. Etiuda metaforycznie ukazuje nam, że wszechświat może zaistnieć w swojej pełni wszędzie i w każdej chwili.
Agnieszka LASOTA ukończyła wydział Architektury Wnętrz na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1996 r.) oraz podyplomowe studia w Istituto Europeo di Design w Mediolanie (2006 r.) Artystka traktuje jako punkt wyjścia dla swoich późniejszych realizacji doświadczenie zdobyte w pracy w korporacjach (pracowała m.in. jako dyrektor kreatywny w Fashion TV Polska). Obecnie, posługując się językiem z pogranicza designu i nowych mediów, stawia wielopoziomową diagnozę współczesnego konsumpcyjnego społeczeństwa. Uczestniczyła w licznych wystawach, targach i festiwalach designu, m.in. w Warszawie, Łodzi, Krakowie, Berlinie, Mediolanie, Londynie, Brukseli. Mieszka w Warszawie.

Spotkanie poprowadzą Marika Kuźmicz i Paweł Polit.

Zdzisław Jurkiewicz
(ur. 1931 r. w Wolsztynie – zm. 2012 we Wrocławiu)
Był malarzem, fotografem, architektem, poetą, teoretykiem. Zainteresowanie sztuką zaszczepił w nim ojciec, Ludwik, jego pierwszy nauczyciel. Wspólnie kopiowali obrazy Axentowicza, Rapackiego, Stachiewicza. W 1950 roku Jurkiewicz rozpoczął studia architektoniczne we Wrocławiu. Równolegle cały czas malował realistyczne martwe natury, nieco później zainteresował się abstrakcją. Uczęszczał do pracowni Eugeniusza Gepperta w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych. Jedną z pasji Jurkiewicza była astronomia. Swój pierwszy teleskop skonstruował w wieku trzynastu lat, a jego dyplom stanowił projekt obserwatorium. Jednocześnie Jurkiewicz pogłębiał swoją wiedzę dotyczącą zagadnień koloru. Został asystentem katedry rysunku i malarstwa na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, którą kierował później jako profesor. Od 1979 roku wykładał także na PWSSP w Poznaniu. Jego obrazy bliskie formalnie malarstwu materii, ewoluowały najpierw w stronę malarstwa gestu, by następnie zgłębiać kluczową dla Jurkiewicza w owym czasie koncepcję „kształtu ciągłości”.
Jurkiewicz nieustannie definiował malarstwo zarazem w sensie ogólnym i w ujęciu osobistym, przeczuwał, że medium to wyczerpało się, ale jednocześnie nie znajdował argumentów by je ostatecznie wyeliminować, porzucić. Wyrazem tego rozdźwięku było działanie inaugurujące działalność Galerii pod Moną Lizą przeprowadzone w 1967 roku. Przez sześć dni, przy świadkach fotografujących proces, Jurkiewicz oblewał farbami wykonane przez siebie geometryczne bryły. Wyeksponowanie w galerii dokumentacji fotograficznej akcji było symptomem redukcji malarskiego gestu, wyraźnie widocznej w twórczości Jurkiewicza z lat 70. Jej przykładem jest emblematyczna już dziś realizacja Na ścianie, na płótnie i na sztaludze (1971). W drugiej połowie lat 60. Jurkiewicz powrócił do astronomii – konstruował teleskopy, obserwował i fotografował gwiazdy. Pod koniec lat 70. istotną rolę w działaniach naukowo-artystycznych Jurkiewicza zaczęły odgrywać zwierzęta (myszy japońskie i chomiki, dla których budował autorskie obiekty), a nieco później rośliny, również hodowane i obserwowane przez autora w mieszkaniu na Łaciarskiej. Jurkiewicz pisał i publikował wiersze, zebrane w tomie Tylko jedynie zawsze (1997).

/
Arton Review. Przegląd Filmów o Sztuce
1 października rusza Arton Review – cykl pokazów filmowych przygotowywany przez Fundację Arton we współpracy z Muzeum Narodowym w Warszawie.
Proponowany program filmowy oparty jest o zasoby Cyfrowego Archiwum Fundacji Arton, czyli bazie polskiej sztuki lat 70.
Cyfrowe Archiwum zawiera fotografie, dokumenty, a także filmy autorstwa m.in Jolanty Marcolli, Ryszarda Waśko, Pawła Kwieka, Romualda Kutery, Andrzeja Jórczaka, Oskara i Zofii Hansen.

Materiał zawarty w Cyfrowym Archiwum stał się punktem wyjścia do stworzenia serii (para)dokumentalnych obrazów filmowych lub etiud inspirowanych twórczością klasyków polskiej awangardy. Do współpracy przy realizacji filmów, zaprosiliśmy twórców obecnych na współczesnej polskiej scenie artystycznej.

Artystów, których zadaniem było stworzenie współczesnego filmu wybraliśmy po przeanalizowaniu metody pracy oraz wątków pojawiających się w ich twórczości, zbliżających ich do oeuvre twórców wykorzystujących medium filmowe kilka dekad wcześniej. Budujemy tym samym przestrzeń, dla zawiązania się oryginalnych, międzypokoleniowych dialogów, co także postrzegamy jako cele Fundacji Arton.
Gdzie i kiedy:
1.10 Zdzisław Jurkiewicz – film Agnieszki Lasoty „Zdarzenie”
22.10 Andrzej Jórczak – film Fundacji Arton „Patrząc na Alfa Ursae”
5.11 Paweł Kwiek – film Łukasza Jastrubczaka
3.12 Wojciech Bruszewski – filmy Piotra Bosackiego i Mateusza Sadowskiego
UWAGA: Seanse odbywać się będą w środy o godz. 19.00 w Sali Kinowej Muzeum Narodowego w Warszawie.